,, คำถาม  ,,

ทุกครั้งที่ใกล้เธอเป็นแบบนี้ <3

วันเสาร์ที่ผ่านมา งานแต๊งส์ๆๆๆๆๆ
ชื่องาน มนต์รักโบราณ เป็นตีมลูกทุ่ง
น้องปีหนึ่ง แต่งลูกทุ่งจริงจังมาก ทองกวาวกันมาเลย
ส่วนพี่ๆ ออกแนวตามใจฉันซะมากกว่า
ก็กินๆ แด๊นซ์ๆ กันนิดหน่อย
ปีนี้แม่ไม่ให้ค้าง แถมให้รีบกลับ เลยอดค้างบ้านอีฟเลย
อีกอย่างเราก็ต้องตื่นเช้าไปเซอร์ไพร์สโอ๊กด้วย
เลยออกมาตั้งแต่ยังไม่ห้าทุ่มเลย

แก๊งค์สาว สาว สาว สาว >____<
พี่รักสาวๆ ทุกคนมากนะ <3

เมื่อวันอาทิตย์ มีนัดกะโอ๊กว่าจะพาไปฉลอง
เนื่องจากโอ๊กผ่านโปรทำงานที่บางกอกแอร์เวย์ เย่ๆๆๆ
เราเลยจะพาไปฉลอง แต่ยังไม่ได้บอกโอ๊กว่าที่ไหน
นั่งแท๊กซี่ไป เราขึ้นก่อนจากหน้าบ้านเรา
นัดแนะกับลุงคนขับว่า  จะไปดรีมเวิล์ด
แต่ให้ขับไปเรื่อยๆ ห้ามพูดนะคะ ว่าเราจะไปที่ไหนกัน
ตอนแรกกะว่าจะปิดตาโอ๊ก ตั้งแต่ไปรับโอ๊กหน้าบ้าน
แต่สงสาร กลัวว่ารำคาญ เตรียมที่ปิดตาไว้แล้วด้วยล่ะ
ถ้าปิดคงตื่นเต้นกว่านี้ คิดแล้วเสียดาย ไว้งานหน้า อิอิ
พอไปถึงก็โว้วๆ คนเยอะ ซื้อบัตรรวมเครื่องเล่น
กะว่าจะต้องเล่นให้ได้อย่างน้อยห้าอย่าง ที่น่ากลัวๆ
อย่างแรกเลย รถไฟตะลุยอวกาศ ไอ้ที่มืดๆ นั่นแล
จะบอกว่า ล่าสุดที่เราเล่นประมาณตอน ม.สาม
ก็ เจ็ดปีที่แล้ว สมัยยังเอ๊าะๆ เลือดลมยังดีอยู่
แต่นั่นมันนานมาแล้วไง พอกลับไปเล่นอีกครั้ง กลัวมากกกกกกก
หลับตาตลอดทาง แบบว่า ไม่ไหวแล้ว
ออกมาที มึนเลย เดินไม่ไหว ไปพักในเคเอฟซีตั้งหลายชม.
สงสารก็แต่โอ๊ก ต้องมานั่งแก่วไปด้วย ฮ่าๆๆๆๆ
หลังจากนั้นเราก็ เจียมสังขารตัวเองมากขึ้น...
และหันไปเล่นอะไรที่ทรมานน้อยลง เช่น รถคุณปู่ เคเบิ้ลคาร์ รถไฟ
สิริรวมแล้ว ไม่คุ้มอย่างแรงกับค่าตั๋วเครื่องเล่นที่เสียไป
รู้งี้น่าซื้อแต่ตั๋วเข้าอย่างเดียว เนอะๆ
แต่ไม่เป็นไรหรอก เพราะดรีมเวิล์ดเป็นที่แรกที่เราคิดว่าจะไปด้วยกัน
ยังไงเราก็ต้องไปด้วยกันให้ได้ ตามเป้าหมาย
แล้วก็อย่าลืม มัลดีฟ ซะล่ะ ไปให้ได้ตามเป้าหมายนะ เรารออยู่

สนุกมากเลย  แต่ไม่ไปอีกละ กลัวรถไฟตะลุยอวกาศ

^_______________^

ตรงนี้ส่วนตัวนิดนึง ข้ามๆ ไปดีฝ่า เนอะๆ

ชอบมีคนถามว่า ทำไมเรากับโอ๊กคบกันเร็วจัง !
เราก็ไม่รู้นะ แต่เรารู้สึกว่ามั่นใจ อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
เราเป็นเพื่อนโอ๊กมาตั้งแต่ป.ห้า ต่างคนต่างหายไปตอนม.หนึ่ง
หายไปนาน พอกลับมาคุยกันได้อีกไม่นานก็คบกันเลย
มันฟังดูแปลกๆ ดูเหมือนเราด่วนตัดสินใจ แต่เราก็คิดว่าเราคิดถูก
เราก็ไม่รู้อนาคตหรอก แต่ตอนนี้เรามีความสุขดี มันก็พอแล้ว
และเราก็มั่นใจ เชื่อใจ สบายใจมากกว่าใครคนไหนที่เคยคบมา
ทั้งที่คนก่อนๆ ใช้เวลาศึกษาสองสามปี ยังไม่รู้สึกสบายใจเท่านี้เลย
คนก่อนๆ คุยสองสามปีแต่มีเรื่องปวดหัวตลอด ก็ไม่ไหว
อีกอย่าง โอ๊กไม่สนว่าเราจะเป็นยังไง เราประทับใจตรงนี้มาก
โอ๊กมาเจอเราในเวลาที่เราแย่ที่สุด ในเรื่องรูปลักษณ์ภายนอกของเรา
ตอนที่โอ๊กเจอเรา เราคือผู้หญิงที่ไม่มีอะไรดึงดูดผู้ชายคนหนึ่งได้เลย
เรามีปัญหาเกี่ยวกับฮอร์โมน สิวเห่อ รักษาเท่าไหร่ก็ไม่หาย
และเราก็อ้วนที่สุดตั้งแต่เกิดมาในชีวิต... ไม่มีอะไรดีเลย
แต่โอ๊กก็ยังชอบเรา ที่เราเป็นตัวของเรา รับเราได้ทุกอย่าง
เราไม่ต้องฝืน ไม่ต้องเปลี่ยนตัวเองให้เหมือนใคร เราก็เลยรู้สึกดี
อีกอย่างหนึ่ง เราสองคนมาเจอกันในเวลาที่เหมาะสม
เราสองคนมีทุกอย่างพร้อมหมด  จริงๆไม่ต้องหาอะไรก็ได้
เพราะชีวิตมันก็ดีอยู่แล้ว จะขาดก็แต่แรงบันดาลใจในการใช้ชีวิต
ชีวิตมันดี แต่อยากมีคนที่จะเข้ามาทำให้ทุกอย่างมันเป็นเพอร์เฟค
เรากับโอ๊กเหมือนกันตรงที่เราไม่ได้ไขว่คว้าหาความรัก
ถ้าไม่ใช่ ก็จะไม่คบให้เสียเวลา เสียความรู้สึก
ก่อนจะเจอกัน เราสองคนครองความโสดมาตั้งนาน
ไม่ใช่ไม่มีใคร แต่เราเลือกที่จะมีหรือไม่มีใครดีกว่า มีแบบไม่ใช่
รู้สึกว่าราบรื่น เพราะเรากับโอ๊ก ไม่มีปัญหาเรื่องแฟนเก่าให้วุ่นวายใจ
คนที่เราคบมาแต่ละคน จะมีเรื่องแฟนเก่าย้อนมาให้ปวดใจเสมอ
แต่กับโอ๊ก ไม่มีเลย เราดีใจที่เป็นอย่างนั้นนะจ๊ะ <3
และที่เราอะเมซิ่งที่สุดคือ โอ๊กไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เที่ยว
เป็นอะไรที่ถูกใจมาก รับพิจารณาอย่างเร่งด่วน มาแรงแซงโค้งเลย
เราเที่ยวนะ แต่จุดประสงค์คือเราชอบสังคม เจอเพื่อน แด๊นซ์ๆ กัน
เราไม่ชอบเที่ยวแบบไปกิน ไปดื่มมากมาย อยู่แล้วอ่ะ
คนนี้ละ มีส่วนตรงสเป๊กที่สุด ยกเว้น เตี้ยกับขาโก่งนี่ล่ะ ฮ่าๆๆ


เราว่าความรักมันเหมือนวิตามิน
ขาดไปก็ไม่ตาย แต่ถ้ามีมันเพิ่มความชุ่มฉ่ำของหัวใจเป็นไหนๆ เลย

^___________^

เพื่อนหลายคน บอกว่า เราโชคดีที่ได้โอ๊กเป็นแฟน
เพราะเท่าที่รู้จักโอ๊กมา โอ๊กไม่เคยสนใจใครมาก่อนเลย มีเรานี่ล่ะ
ทำไม เพื่อนไม่บอกว่าโอ๊กโชคดีที่ได้เราเป็นแฟนบ้างเนี่ยยยยยย?

วันนี้ได้คุยกับคนที่เคยคุ้นเคยสองคน ใน msn
เราตั้งดิสเพลย์เป็นรูปคู่เรากับโอ๊ก....
แปลกมากที่ทั้งสองคนบอกว่าโอ๊กโชคดีจริงๆ ที่ได้เราเป็นแฟน
เราเลยถามว่า ทำไมตอนนั้นที่มีเราอยู่ ไม่คิดว่าตัวเองโชคดีบ้าง
คนแรกบอกว่า... คิดนะ แต่คิดช้าไปหน่อย คิดได้ตอนเราไม่อยู่แล้ว
กับอีกคนบอกว่า คิดตลอด แต่ทำยังไงเราก็ไม่สนใจเค้าแล้ว
เราไม่รู้ว่าอะไรทำให้พวกเค้าคิดแบบนั้น
เราไม่รู้ว่าเราทำ อะไร เมื่อไหร่ ตอนไหน ยังไง ????
แต่เรารู้ว่า ทุกครั้งที่เราตัดสินใจเลือกใครสักคน
เราจะรักและทุ่มเททั้งหมดให้เค้าคนเดียว อย่างไม่หวังอะไรเลย
แต่เมื่อไหร่ที่รู้สึกว่าไม่ใช่ หรือ มีปัญหาทำให้เรา ต้องเหนื่อยเกินไป
เราจะถอนตัวทันที และจะไม่กลับไปให้ช้ำกับเรื่องเดิมๆ อีก

ชีวิตเราจะมีแต่เดินหน้ากับหยุดพักเท่านั้น
จะไม่มีทางเดินถอยหลังเด็ดขาด

อยากให้รู้ว่าฉันไม่คิดจะเดินย้อนวันเวลา :]

อะไรที่ผ่านมาแล้ว ก็ช่างมัน เราไม่สนใจเท่าเรื่องปัจจุบันหรอกค่ะ
อดีต ใครทำอะไร มันก็เป็นแค่อดีต ย้อนไปไม่ได้นี่นา
ถึงจะเป็นไง จะเคยทำให้เราปวดใจแค่ไหน
เราก็ไม่เคยเก็บเป็นความโกรธแค้น
เราถึงยังคุยยังติดต่อกับคนเก่าได้ทุกคน เป็นเพื่อนสนิทไปหมดแล้ว
เพราะ ความรักครั้งเก่าที่ผ่านมา มันให้อะไรตั้งมากมายกับชีวิตเรา
อย่างน้อยถือซะว่า เราได้เรียนรู้ ได้รู้จัก ชีวิตในแบบที่แตกต่าง
ก็ดีเหมือนกันแฮะ :]

โรจน์ฤทธิ์ อ่านแล้วจำไว้ ฮ่าๆ

คิดถึงติ๊กจัง....เขียนไปเค้าก็ไม่รู้หรอก
ติ๊กไม่ได้อ่านไดอารี่เรานานมากแล้ว
เรางอนแล้ว หาว่าเรามีแฟนแล้วลืม ใครกันแน่ลืมเรา

T___________________T

เพื่อนๆ ไปเที่ยวกันดีกว่า.

รัก ก็เป็นอย่างนี้ !

fluffy ♥
21 ส.ค. 2551 เวลา 00:25 น.